در ادبیات هندو و بودیستی مفهومی وجود دارد به نام مایاmaya که شباهت زیادی با مفهوم پندار در ادبیات عرفانی ما دارد ، مطابق با یک تلقی پندار را میتوان اینگونه تعریف کرد ؛ امری غیر واقعی که خود را واقعی می نمایاند ،امری غیر موثر که خود را موثر می نمایاند ،امری ناپایدار که خود را پایدار می نمایاند ، امری نابسنده که خود را بسنده می نمایاند و….

بدین لحاظ پندار ماهیتی فریبنده دارد و غالب افراد را مفتون خود می کند . شهرت ، قدرت ، ثروت و…. از امور پنداری هستند. چرا که غالب افراد را می فریبند ، افراد گمان می کنند شهرت آنها را به سعادت می رسانددر حالی که چنین نیست ، شهرت ، قدرت ، ثروت و… در تحلیل نهایی با لذات حسی 

  • sensual pleasure
    ارتباط دارند ونه با رضایت نفس
    self contentment
    و صلح درون
    inner peace
    لذت حسی بخشی از مقوله ی سعادت است نه همه ی آن ، اما جهل (به معنای نداشتن بینش) سبب می شود ، فرد در جهت رسیدن به حداکثر لذت حسی مولفه های مهم دیگر را نادیده بگیرد .واضح است که بهره داشتن از همه ی این امور از ضروریات زندگی است اما مشکل بیش بهادهی به آنهاست .و از آنجایی که لذات حسی از لحاظ زیست شناختی پایین ترین و بنیادی ترین سطح انگیزشی در موجودات زنده را شامل می شود لذا انگیزش اکثریت مطلق افراد جامعه را میتوان در سطح امور پنداری فهمید .
    .
    پندار پرده و حجابی بر واقعیت می افکند پرده ای خوش رنگ و لعاب که سبب می شود فرد واقعیت امور را آنگونه که هستند نبیند . .
    Veil of maya
    یا حجاب مایا (پرده ی پندار) به همین موضوع اشاره دارد.مطابق با آموزه های بودا کنار زدن پرده پندار به بینش و کُنش نیاز دارد ،مشکل غالب افراد در سطح بینش و از مقوله ی جهل ، بی خبری ، غفلت و خواب است و مشکل برخی دیگر در سطح کنش و از مقوله ی تن آسایی ، تنبلی و بی ملاحظگی ، در هر صورت فرد نخست باید به این بینش برسد که آنچه سراسر زندگی اش و تحت نفوذ و القاء جامعه و به صورت پیشا تأملی به دنبالش بوده است امری ست وهمی و پنداری ،، در غیر این صورت احتمالا رنگ سعادت را نخواهد دید مگر آن هنگام که به این بینش برسد که ؛پرده ی پندار می باید درید …

دیدگاهتان را بنویسید

Please enter your comment!
Please enter your name here