1. حداقل یک ساعت و نیم (۹۰ دقیقه) قبل از رسیدن زمان خواب، کودک در معرض هیچ صفحه نمایشی (تلویزیون، مانیتور، موبایل، تبلت) قرار نگیرد. اگرچه با فناوری حذف نور آبی در شب امکان خواب بهتر برای بزرگسالان با وجود استفاده از این دستگاه ها تا حدی افزایش یافته است، ولی سیستم های حسی کودکان بسیار حساس تر از ما هستند
  2. کودکان زیر ۶ سال از چیزهای غریب و ناآشنا می ترسند. به همین دلیل مشاهده موجودات عجیب تبدیل شونده، سایه ها و صحنه های وهم انگیز در فیلم ها و کارتون ها مخصوصا درست قبل از زمان خوابیدن می تواند در خواب آنان اختلال ایجاد کند.
  3. بسیاری از کودکان نوپا برای گذار از مرحله بیداری به خواب نیاز به حمایت و توجه بزرگسالان دارند. مثلا کودکان دوست ندارند هیچ تفریح و سرگرمی که در زمان خواب بودن آنان ممکن است اتفاق بیفتد را از دست بدهند، پس پدر و مادر می توانند فضایی را ایجاد کنند که کودک اطمینان یابد تمام اتفاقات جالب خانواده در حضور او اتفاق می افتند و در زمان خواب او دیگران کارهای جالب یا خاصی نمی کنند تا با خیالی آسوده تر به خواب رود.
  4. احساس آسایش و ایمنی که والدین نقش مهم و موثری در به وجود آوردن و حفظ آن ایفا می کنند در به خواب رفتن راحت تر و کیفیت خواب کودک تاثیر بسزایی دارد. کودکانی که اختلالات اضطرابی دارند اکثرا از مشکلات خواب رنج می برند. در هر صورت، حساس بودن نسبت به کودک و تجربه او و تلاش برای درک هرچیزی که کودک تجربه می کند، و از نظر احساسی در دسترس کودک بودن برای کودک بسیار کمک کننده خواهد بود و در نقطه مقابل تشر زدن و تنبیه کودک نتیجه عکس خواهد داد. یعنی اضطراب را بالا برده و مارا از هدف خود برای خواباندن کودک دور خواهد کرد.
  5. یک برنامه منظم و روتین مشخص برای زمان خواب: ثبات و مشابهت زمان هایی که فرد قصد به خواب رفتن دارد چه در کودکان و چه در بزرگسالان نقش مهمی در روان شناسی خواب و اختلالات آن دارد. این برنامه می تواند با آیینی که زمینه ساز و آماده کننده کودک برای خواب باشد همراه شود. کودک مسواک بزند، لباس خواب به تن کند، کتابی را برای قصه شب انتخاب کند، و … که همه این ها به کودک حسی از کنترل داده و خواب را به عنوان فعالیتی دارای اهمیتی همتراز اتفاقات روزمره دیگر برجسته می کند.
  6. آماده سازی محیط: پس از آن می توان به کمک یک بازی آرام، کتابخوانی یا لالایی، ماساژ، در آغوش گرفتن و روی پا تکان دادن (بسته به سن کودک) به آماده شدن کودک برای خواب کمک کرد.

موارد بیشتر در بخش های بعدی این نوشته در اختیار شما قرار خواهد گرفت

کارشناس روان شناسی از دانشگاه علامه طباطبایی، برای کار با کودکان ابتدا به شیوه مونتسوری در پیش دبستانی روشنگر آموزش دید اما بعدتر به شیوه رجیو امیلیا که رویکردی با تاکید بیشتر بر خلاقیت کودک و دوستی با طبیعت است روی آورد و در مهد آفرینش به این شیوه آموزش دید و کار کرد. در حال حاضر به بازی درمانی و طراحی فعالیت برای کودکان اشتغال دارد. علایق ویژه او ایجاد زمینه های اولیه برای علاقمندی کودک به علم و یادگیری، تغذیه سالم کودک و ترغیب پیوند بیشتر کودک با طبیعت و حیوانات است

دیدگاهتان را بنویسید

Please enter your comment!
Please enter your name here