این روز ها، مخصوصا در شهرهای بزرگ، مقابله با استرس از یک نیاز موقتی به نیازی حیاتی تبدیل شده است. چطور روان شناسی می تواند به ما برای دوام آوردن در شرایط که به نظر روی هیچ یک از اجزای آن کنترلی نداریم کمک کند؟ ازدحام مترو، ترافیک خیابان ها، بی حوصلگی همکاران در محیط کار، برخورد بد فردی که برای کاری به او رجوع کرده ایم و بسیاری نمونه های دیگر. کنار آمدن با این دشواری ها نه فقط برای ذهن و روان بلکه برای پیشگیری از بیماری های مختلف جسمی (همچوان بیماری های قلبی و عروقی و سرطان ها مخصوصا سرطان های معده و روده) در دراز مدت اهمیت حیاتی دارد. اما چطور و چگونه؟ راه حل فقط در راهکارهای فردی کنترل استرس نیست. نگاه جمعی و محیطی برای کاهش بار فشارها لازم است. و در زمانه ای که دولت ها توان، بودجه یا انگیزه برای مداخله ندارند، جز خود شهروندان چه کسی می تواند به فراهم کردن فضای تعامل بهتر کمک کند؟

یک نمونه ساده، سوار شدن به مترو، تاکسی یا بی آر تی و قرار گرفتن در جوار کسی است که فهرستی از مشکلات را که همه از آن آگاهیم مرور می کند. چنین کاری فقط استرس و فشار اطرافیان را افزایش داده و اندک تمرکزی که در سکوت حین رسیدن به نقطه بعدی برای انجام کارهایشان را می گیرد. مشارکت اجتماعی از طریق غر زدن انجام نمی شود، تنها راه انجام درست وظایف خود و پیگیری افزایش آگاهی و تخصص در حیطه کاری خود است، امری که وقت رجال یک کشور از آن غافل باشند و تقصیر مشکلات را به گردن یکدیگر یا عامل بیرونی بیندازند، راه برای کاهش انگیزه افراد جامعه باز می شود. این همان چیزی است که در روان شناسی به آن “منبع کنترل بیرونی” می گویند، یعنی باور به این که کنترل اتفاقات نه در دست من که در دست عاملی بیرونی است. با چنین اعتقادی شکست و پسرفت حتمی است. اگر من این احساس را پیدا کنم که کنترلی روی آینده خود ندارم، انگیزه پیشرفت را از دست خواهم داد و درجا خواهم زد. آیا کار به همین جا ختم خواهد شد؟ خیر! به دنبال آن انفعال، گوشه گیری و نهایتا افسردگی خواهد آمد، بدن افت می کند و این طور نیست که فقط در کار خود در جا بزنیم، بلکه کلا تمامی احساسات مثبت نسبت به خود و دیگران را از دست خواهیم داد و از همان چیزهایی که در زندگی در اختیار ما قرار دارند بهره  یا لذتی نخواهیم برد. روان شناسی به ما کمک می کند امکانات و محدودیت را شناسایی کنیم. چطور؟ با شناسایی صحیح منابع کنترل درونی و بیرونی

نمونه های دیگر از تعامل باورهای فردی و شکل گیری فضای اجتماعی، یا همان رابطه روان شناسی فردی و اجتماعی را در آینده پی خواهیم گرفت، و از هر دو سمت ورود می کنیم تا راه های شکل دادن به فضایی بهتر برای زندگی را بررسی کنیم

دیدگاهتان را بنویسید

Please enter your comment!
Please enter your name here