بیشتر مردم فکر می کنند کیفیت پایین رابطه نقش اصلی در به پایان رسیدن بسیاری از روابط را بازی می کند، در حالی که این نگرش ها وطرز فکر  نسبت به رابطه یا همسر هستند که  اعتماد را از بین می برند، صمیمیت را نابود می کنند، و رابطه را به بن بست می رسانند. از همین رو آگاهی از افکار سمی که هر رابطه ای را فلج می کنند حیاتی است.

ببینید شما یا همسرتان درگیر چندتا از این طرز فکر ها هستید:

تله فکری همه یا هیچ: همسرتان را این گونه می بینید که همیشه کار غلط را انجام می دهد، یا هیچ وقت کار درست را انجام نمی دهد: “همسرم همیشه میخاد حق با خودش باشه”، “هیچ وقت به نیازهای من اهمیت نمیده”

نتیجه گیری فاجعه انگارانه: یکی از همسران اتفاقات و کارهای منفی طرف مقابل را به شدت بزرگنمایی کند: “همه اون چک رو تو کارش سرمایه گذاری کرد و حالا باید بریم از گرسنگی بمیریم”، “باز به بچه تشر زد، اعتماد به نفس بچه رو نابود میکنه”

بمب “باید”: این که همسر باید یک یا تعداد بیشتری از نیازهای ما را بدون گفتن برآورده می کرده: “باید خودت می دونستی دم عید که میشه پول بیشتری لازم دارم”، “باید خودت می دونستی چقدر وقتی خسته ام نیاز دارم کنارم باشی”

زنجیر برچسب: برچسب زدن به همسر به شکل منفی و غیرمنصفانه، برچسب زدن باعث می شود نقاط مثبت همسر خود را فراموش کنید: “تنبل خانم!”،  “آقای خسیس!”

بازی سرزنش کردن: به شکل منفی و غیر منصفانه همسرتان را مسئول تمام مشکلات زندگی یا رابطه بدانید: “تمام زندگی من به خاطر تو به گند کشیده شده!”

اتصالی کردن هیجانات: وقتی به این نتیجه برسید از پس احساسات و هیجانات طرف مقابل بر نمی آیید چرا که او “کلا اتصالی می کند و دیگر هیچی نمی فهمد”، “هیچ کس هیچ وقت نمی تواند همسرم را متقاعد کند”

تخیل بیش از حد فعال: در این مورد، شما در ذهن خود به نتایج منفی درباره همسر خود می رسید در حالی که در واقعیت اتفاقی نیفتاده یا شواهدی وجود ندارد: “جدیدا هیچ در دسترس نیست، حتما رابطه ای دارد”، “چند ماهه پول کم میاریم، حتما حساب جدایی باز کرده”

شرط بندی پیشاپیش: در این حالت شما می خواهید از همسرتان پیشی بگیرید و درباره انگیزه ها و اهدافش از کارها و برخوردهای او حدس هایی می زنید که اشتباه هستند: “این آخر هفته با من خوب بود چون می خواست با دوستانش برود بیرون”، “از صورتش می فهمم بازم از اینکه خواهرشو تحویل نگرفتم ناراحته”

دلسردی چاره ناپذیر:  این حالت زمانی اتفاق می افتد که انتظارات ایده آلی از همسر خود داشته باشید یا همسر خود را مثل همه کسانی که شما را در زندگی ناامید کرده اند تصور کرده و دچار مشکلی بدانید که چاره پذیر نباشد: “این روزا فقط نگران کارشه، مثل همه مردهای دیگه است هیچ اهمیتی به نیازهای زنش نمیده”

ممکن است بخشی از این افکار تا حدی درست باشند، ولی معمولا دچار سوگیری، اغراق، و نادیده گرفتن نشانه های دیگر هستند که باید تصحیح شوند تا بتوانیم تصور نزدیک به واقع تری از رابطه خود داشته باشیم تا بتوانیم به اقدامات عملی و مثبت دست بزنیم و از زوال تدریجی رابطه جلوگیری کنیم یا کیفیت های مثبت آن را بالا ببریم

دیدگاهتان را بنویسید

Please enter your comment!
Please enter your name here